اول تصمیم گرفتم که اطلاعاتمو کامل کنم و یه پست خوب با اطلاعات کامل بدم . اما متاسفانه این روزا وقت مجال نمی ده . به خاطر همین قرار شد هرچیزی که تا الان دستگیرم شد رو بزارم تا شما هم بخونید .

در حال گردیدن تو دنیای مجازی بودم که داشتم یه چیزایی در مورد برترین Dj ها می خوندم . این که کی از همه بهتره ، امسال کی اول شده و از این حرفا .
بماند که armin van buuren برای سومین بار متوالی بهترین Dj دنیا شد و رکورد نفر دوم یعنی Dj Tiesto رو زد .
بحث ما به اینا ربطی نداره . بحث ما به Deep Dish مربوط میشه . نمیدونم شاید اگر به سبک House و Trance علاقه داشته باشید اسم این گروه رو قبلا شنیده باشید . من امروز فهمیدم که این گروه که اسمش با رتبه ی 104 ام توی این لیست 150 نفری به چشم میخوره نماینده ی ما بین برترین Dj های دنیاست !!
علی شیرازی نیا و شهرام طیبی دو نفر این گروه هستن . خیلی آهنگ زیاد دارن من یه چیزایی اون موقع که نمیدونستم کجایی هستن ازشون گوش کرده بودم . بدک نیست . فکر کنم برترین عنوانشون از ریمیکس آهنگ Thank yoou از Dido بوده که منجر به بردن جایزه ی Grammy award شده بوده .

و به این صورت یه ایرانی معروف دیگه رو ما شناختیم .

تئاتری ها ی عزیز شاید این مسئله براشون جلب توجه کرده باشه که نمایش های اخیر به نوعی تحت تاثیر مسائل بعد از انتخابات قرار گرفته . نمی دونم آیا این تغییر مثبته یا اینکه به تئاتر ما ضربه زده .

این درسته که تئاتر به بررسی مسائل و مشکلات روز هم می پردازه اما خب تقریبا در یک دوره تئاتر ما کل هم و غمش شد اینکه این مسائل رو بررسی کنه . به طوری که توی سه سالن مختلف از مجموعه ی تئاتر شهر به بررسی مسائل سیاسی در قالب های مختلف پرداخت . و در بعضی از نمایش ها شاید کیفیت کار تا جایی پایین اومد که از حالت نمایش خارج شدیم فقط برای اینکه مسائلی رو مطرح کنیم که اصلا اونقدری ارزش ندارن که بخوان برای تئاتر ما مشکل درست کنن .
خب مسلما به این میگن آسیب نه … .

اولین نمایشی که تو این روزا دیدم شهر شطرنجی بود که به جرات میتونم بگم که موضوع تعطیلی تئاتر پارس فقط یه بهانه بود و تازه داستان از جایی جون گرفت که سیاه بازی شروع شد که سیاه بازی هم دقیقا مطرح کردن مسائلی بود که فقط تماشاگر رو به خنده وا میداشت .
اتفاقی که توی تالارهای دیگه هم افتاد . حتی دکتر صادقی هم توی نمایش باغ شکرپاره همین کارو انجام داد ولی در غالب روحوضی و شاید خیلی بیشتر از شهر شطرنجی .
سومین نمایشی که همین رنگ و بو رو داشت نمایش مرثیه ای برای یک سبک وزن بود . من طی صحبت هایی که با چند نفر از دوستان تئاتری و حتی بعضی از دوستان در تالار مولوی انجام دادم تقریبا همه در این موضوع اتفاق نظر داشتیم که ” مرثیه ای برای یک سبک وزن ” با مطرح کردن مسائلی فقط تماشاگر رو به خنده وا میداره تا جایی که تقریبا میشه گفت از غالب تئاتر بیرون میاد .
اولین تجربه ی ایوب آقاخانی در این ژانر شاید خیلی هارو به تئاتر بکشونه که بیان و بخندن ، اما به چه قیمتی ؟
البته فراموش نشه که آقاخانی در ژانر خودش از کارگردانان خوب ما هست . اما چه چیزی باعث میشه که ایوب آقاخانی به سمت این ژانر کمدی بیاد و خودش رو محک بزنه ؟

این سه نمایش که گذشت . حتی شاید نمایش هایی که قراره از این به بعد اجرا بشه هم رنگ و بوی همین مسائلی رو داشته باشه که این سه نمایش داشت . من نمیگم که نباید این مسائل رو بررسی کرد ، من میگم این مسائل رو بررسی کنیم به شرطی که به روح تئاتر ضربه نزنیم .

من فکر میکنم که این روزها باید بیشتر مواظب تئاتر بود . از نظر من این یه آسیبه . هرچند کوچک .
تیاتری های عزیز اگر کسی با نظر من مخالفه یا بحث دیگه ای داره مطرح کنه تا با هم بررسی کنیم .
از اینکه زیاد من من کردم ببخشید و به دل نگیرید . من اصلا تحصیلکرده ی تئاتر نیستم اما تئاتری هارو دوست دارم .
موفق باشید .

آبجیز ، آبرفت ، Aprigun ، آتشباد ، Azhirock ، بابک ریاحی پور ، بالگرد ، باراد ، Dash ، فانوس ، فرشید اعرابی ، فرزاد آجری ، هاله ، کوچه نشین ، لاله ، Landlord ، خانواده ی یغمایی ، کیوسک ، خاک ، M.N.A.X ، مسعود دریا ، ماورا ، Mirage ، محسن نامجو ، Mute Agency ، اوهام ، رضا یزدانی ، Rockurd ، Rojeh ، شن ، The Ways ، 127 ، Wave ، Gasoline ، Astigmate ، The Plastic Wave و….. . ( شاید خیلی بیشتر از این باشن )

میبینید که کم هم نیستن . فقط کافیه که به همه شناسونده بشن . الان تازه میفهمم که اطلاع رسانی تو زمینه ی راک خیلی ضعیفه . اگر به اندازه ی رپ تبلیغ شده بود الان راک شاید جایگاه بهتری داشت .

البته اینا همشون نیستن چون اسمای بزرگ دیگه ای هم هست مثل هومن جاوید ، آرش میتویی ، امیر توسلی ، گروه های پژواک و میرا و … . که البته این گروه ها فعلا تعطیله . در مورد گروه ها و خواننده های مختلف به طور وسیعتر و عمیق تر تو پستای بعدی بحث میکنیم . اینکه یه سریشون متال و هوی متال میخونن و … .

چرا فقط باید تو گوشمون راک و متال گروه های خارجی باشه ؟
مگه ما نبودیم که با برداشتن قدم بزرگ تو پاپ تونستیم تو این سبک به دستاوردهای خوبی برسیم ؟ مگه گروه آریان نبود که اسمش به صورت بین المللی ثبت شد ؟ مگه عصار و عصارها نبودند که پتانسیل خوب جوانان ما رو برای این سبک نشون دادن ؟
پس چرا ما نباید برای سبک های دیگه هم همین کارو بکنیم ؟ چرا راک تو کشور ما باید عقیم بمونه ؟ حال آنکه تو سبک راک استعدادهای نهفته تر و ناب تری نسبت به سبک های دیگر داریم .

منع کردن راک در کشور ما به غیر از افسرده کردن راکرها هیچ ، هیچ ، هیچ سودی نداره . چون که به غیر از تعداد کمی که برای مجوز گرفتن تشریف میبرن ارشاد ، بقیه اصلا اهمیت نمی دن که مجوز داشته باشه کارشون یا نه . چرا که اینترنت هست ، آپلود هست ، دانلود هست و به دنبال اون معروف شدن یک خواننده یا گروه . هیچ مجازات و جریمه ای هم در کار نیست .
راکر و رپر فرقی نداره . خب طرف با خودش فکر میکنه که من انقدر راحت و بی دردسر طرفدارای خودمو پیدا میکنم خب مسلما لزومی تو گرفتن مجوز نمیبینم .

اما اینجا ممکنه یه سوالی پیش بیاد که خب هم رپرا هم راکرا مجوز ندارن . پس چرا رپ انقدر زیاده ولی راک اینطور نیست ؟
خودم هنوز نمیتونم به طور دقیق جواب این سوال رو بدم باید روی این مسئله تحقیق کنم .

اما من کلا با بحث مجوز مخالفم و همون بهتر که بخش موسیقی ارشاد تعطیل شه . دلیل من این که حالا مثلا به طرف مجوز داده نشه ، خب آیا جلوش گرفته شد یا اینکه نه تنها جلوش گرفته نشد بلکه آهنگاش پخش شد ، خیلی هم معروف شد ، دید اینور برای فعالیت موسیقیایی امکانات مناسب نیست ، رفت خارج و ما به همین راحتی یک استعداد دیگه رو در عرصه ی موسیقی از دست دادیم .
اتفاقی که داشت دامن گیر رضا صادقی هم میشد .
چرا شادمهر و شادمهرها رو از دست دادیم و برای نادیده شدن اومدیم گفتیم که شادمهر عقیلی کارای مجازش بهتر از کارای غیر مجازش بود . به نظر من دقیقا بر عکسه من در این مورد خیلی صحبتا دارم که با هم بیایم منطقی کارای شادمهر رو بررسی کنیم ولی پست طولانی میشه شاید بعدا بنویسم .

آدم باید منطقی باشه . من رپ ایرانی به غیر از دو سه تا خواننده رو گوش نمیدم اما بیایم باور کنیم ساسی مانکن با هر هدفی که برای رپرشدن داشته با تمام چرندیاتی که به کار میبره ، اما تو بحث شیش و هشت واسه خودش نابغه ایه .

تو پستای بعدی موسیقی بیشتر به راک میپردازم و قصد دارم گروه ها و خواننده های راک ایرانی رو معرفی کنم .